Terapia osób z zaburzeniami psychosomatycznymi
- Strona główna
- Terapia osób z zaburzeniami psychosomatycznymi
- Oferta
Zaburzenia psychosomatyczne to dolegliwości fizyczne, w których ciało i psychika pozostają ze sobą w ścisłej relacji. Objawy są realne i często bardzo dokuczliwe, mimo że badania medyczne nie zawsze pokazują jednoznaczną przyczynę lub nie wyjaśniają w pełni nasilenia dolegliwości.
Terapia psychosomatyczna nie polega na kwestionowaniu objawów ani na sugerowaniu, że „to tylko stres”. Jej celem jest zrozumienie, w jaki sposób układ nerwowy, emocje, doświadczenia życiowe i ciało wpływają na siebie nawzajem, a następnie wspieranie organizmu w odzyskiwaniu równowagi.
Jakie objawy mogą mieć charakter psychosomatyczny?
Zaburzenia psychosomatyczne mogą dotyczyć różnych układów i narządów, m.in.:
- przewlekłych bólów (np. głowy, pleców, mięśni),
- napięć i dolegliwości ze strony układu pokarmowego,
- kołatania serca, duszności,
- problemów skórnych,
- zaburzeń snu i przewlekłego zmęczenia.
Szczególną grupę stanowią zaburzenia psychogastroenterologiczne, w których objawy ze strony układu pokarmowego są ściśle powiązane z funkcjonowaniem układu nerwowego i stresem.
Psychogastroenterologia – co to oznacza?
Psychogastroenterologia zajmuje się relacją między jelitami a mózgiem, czyli tzw. osią jelito–mózg. Układ pokarmowy posiada własny układ nerwowy (tzw. „drugi mózg”) i bardzo silnie reaguje na:
- stres,
- napięcie emocjonalne,
- lęk,
- doświadczenia traumatyczne.
Do najczęstszych trudności psychogastroenterologicznych należą m.in.:
- zespół jelita drażliwego (IBS),
- przewlekłe bóle brzucha,
- biegunki lub zaparcia o zmiennym nasileniu,
- nudności, wzdęcia, uczucie pełności,
- nasilenie objawów w sytuacjach stresowych.
Jak rozumiana jest praca terapeutyczna?
W terapii zaburzeń psychosomatycznych przyjmuje się perspektywę, w której:
- ciało reaguje na długotrwałe przeciążenie układu nerwowego,
- objawy są sygnałem, że organizm próbuje poradzić sobie z nadmiarem napięcia,
- kluczowe znaczenie ma regulacja układu nerwowego, a nie tylko analiza objawów.
Terapia pomaga zrozumieć, jak stres, emocje i doświadczenia wpływają na ciało, oraz uczy stopniowego odzyskiwania wpływu na własne reakcje.
Na czym polega terapia zaburzeń psychosomatycznych?
Terapia polega m.in. na:
- rozpoznawaniu związków między objawami a stresem, emocjami i sytuacjami życiowymi,
- pracy nad regulacją napięcia i pobudzenia układu nerwowego,
- zwiększaniu świadomości sygnałów płynących z ciała,
- rozwijaniu bezpiecznych sposobów radzenia sobie z napięciem,
- pracy z emocjami, które nie znajdują ujścia lub są długo tłumione,
- stopniowym poszerzaniu „okna tolerancji” na doznania cielesne.
W pracy wykorzystywane są elementy psychoterapii, psychotraumatologii oraz podejść uwzględniających doświadczenie cielesne i reakcje układu nerwowego.
Jak pracuję z zaburzeniami psychosomatycznymi?
W swojej pracy łączę podejście integracyjne z wiedzą z zakresu psychotraumatologii i psychogastroenterologii. Oznacza to, że uwzględniam:
- funkcjonowanie osi jelito–mózg,
- wpływ stresu i traumy na ciało,
- rolę emocji, relacji i historii życia,
- potrzebę bezpieczeństwa i stopniowości pracy.
Terapia prowadzona jest w tempie dostosowanym do możliwości organizmu, bez presji i bez konfrontowania osoby z objawami ponad jej aktualne zasoby.
Dla kogo jest ta forma terapii?
Terapia zaburzeń psychosomatycznych jest skierowana do osób:
- z przewlekłymi dolegliwościami somatycznymi o niejasnej lub częściowo wyjaśnionej przyczynie,
- u których objawy nasilają się w sytuacjach stresowych,
- z IBS i innymi problemami psychogastroenterologicznymi,
- po długotrwałym stresie lub doświadczeniach traumatycznych,
- które czują, że ciało „reaguje szybciej niż myśli”.
Jak długo trwa terapia i do czego prowadzi?
Czas trwania terapii jest indywidualny. U części osób poprawa następuje stopniowo już na wczesnym etapie pracy, u innych proces wymaga więcej czasu.
Celem terapii nie zawsze jest całkowite zniknięcie objawów, lecz:
- zmniejszenie ich nasilenia i częstotliwości,
- lepsze rozumienie reakcji własnego ciała,
- większe poczucie wpływu i bezpieczeństwa,
- poprawa jakości życia i funkcjonowania na co dzień.
Współpraca z leczeniem medycznym
Terapia psychosomatyczna nie zastępuje diagnostyki ani leczenia medycznego, lecz może stanowić ich ważne uzupełnienie. W razie potrzeby terapia odbywa się równolegle z opieką lekarza lub dietetyka.
